Sleepless in Seattle

[Μην ξεχάσετε να εγγραφείτε στο Discord μας, όπου κάνουμε καθημερινά συζήτηση για θέματα γύρω από το αμερικάνικο ποδόσφαιρο, προβλέπουμε τους νικητές της εβδομάδας κι είναι ο κύριος πυρήνας πρόσβασης στο ετήσιο fantasy τουρνουά αλλά και στις ψηφοφορίες των βραβείων!]

Η τρέλα της ισοτιμίας συνεχίζεται ακάθεκτη στο NFL. Η χρονιά που διανύουμε αποδεικνύεται ιδιαίτερα ξεχωριστή, τόσο στα κλειστά ματς όσο και στα χαμηλά σκορ. O μέσος όρος της διαφοράς σκορ ανάμεσα σε ομάδες είναι 9,43, η χαμηλότερη που έχουμε δει από το μακρινό 1970. 72 φετινά ματς, από τα συνολικά 136, έχουν κριθεί σε ίσους ή λιγότερους από εφτά πόντους, τα περισσότερα στην ιστορία. Πολλοί θεωρούν ότι αυτό είναι προϊόν κακής ποιότητας ποδοσφαίρου, άλλοι αποτέλεσμα της βελτίωσης αρκετών ομάδων (κι επιδείνωσης άλλων) στο ίδιο χρονικό διάστημα. Με όποιους κι αν συμφωνείτε, το γεγονός δεν αλλάζει· βλέπουμε franchises να διαπρέπουν που δε θα περιμέναμε ποτέ, δυόμιση μήνες πριν.

Έχοντας φτάσει στα μισά της σεζόν, μπορούμε να δούμε κάποια πράγματα καθαρότερα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε θα αλλάξουν στο άμεσο μέλλον. Ο Δεκέμβρης είναι αυτό που ο, αγαπητός σε όλους, Scott Hanson ονομάζει “the witching hour“. Εκεί που οι playoff ομάδες παραπατούν κι οι χαμηλότερες κάνουν μία ύστατη προσπάθεια για άνοδο. Ακόμα, όμως, δεν είναι Δεκέμβρης. Με τις θερμοκρασίες να πέφτουν, πάμε να δούμε τα πιο καυτά σημεία αυτής της αγωνιστικής.

Άγρυπνοι στο Σιάτλ

Στα φετινά previews της NFC West, είχα πει το παρακάτω ως κατακλείδα για τη σεζόν των Seahawks:

5 – 12, τελευταίοι στην NFC West, κι αυτό θα είναι υπέροχο για αυτούς. Στόχος είναι ο επόμενος χρόνος, καθώς η φετινή δυτική NFC δεν θα τους χαριστεί.

Πιο έξω δε θα μπορούσα να είχα πέσει, όπως και πολλοί αρθρογράφοι που προσπάθησαν να ζυγίσουν τη φετινή πορεία των Seahawks. Με τον Russell Wilson να οδεύει για το Ντένβερ, και την φαινομενική κατάσταση του ρόστερ που άφησε πίσω του, ήταν λογικό να υποθέσουμε την κατρακύλα αυτής της ομάδας εντός της, θεωρητικά ανταγωνιστικής, NFC West. Παρόλα αυτά, τα Ψαροπούλια αψήφησαν όλα τα προγνωστικά, σκαρφαλώνοντας στην κορυφή της division, δύο νίκες μπροστά από τους San Francisco 49ers. Με την τελευταία τους νίκη απέναντι στους αγγελοκρουσμένους Arizona Cardinals, το Σιάτλ βρίσκεται στο 6 – 3, κατέχοντας το τρίτο seed της περιφέρειας.

Ποια είναι η συνταγή αυτής της επιτυχίας; Είναι η απρόσμενη απόδοση του περιπλανώμενου Geno Smith, που έχει να αγωνιστεί βασικός σε ομάδα από το 2014 στους New York Jets; Μήπως η τρομερή, μετά από καιρό, τάξη του Draft, που έχει γεμίσει πολλά κενά στην ομάδα; Ή η αναγκαία αλλαγή του defensive coordinator, με τον νέο Clint Hurtt να δοκιμάζει διάφορους σχηματισμούς μέχρι να βρει τους κατάλληλους; Η απάντηση είναι ναι. Σε όλα τα παραπάνω.

Επειδή μιλάμε για αυτή την αγωνιστική, δε θα αναλύσω τόσο την πλήρη απόδοση του Geno Smith φέτος, αλλά θα συγκεντρωθώ περισσότερο στο ματς με τους Cardinals. Στο μάτι, τα νούμερα του Smith είναι παραπάνω από ικανοποιητικά: 26/34 πάσες για 275 γιάρδες, 2 touchdowns, 1 interception και rating του 106,9. Ωστόσο, η μεγαλύτερή του εξέλιξη βρίσκεται στο ένα interception, το οποίο όχι μόνο επιστράφηκε για touchdown από την άμυνα της Αριζόνα, αλλά της έδωσε και το προβάδισμα. Ο Smith, όμως, δεν πτοήθηκε. Με μαεστρία, διατήρησε την ψυχραιμία του κι επανάφερε το Σιάτλ στον αγώνα, έχοντας το απόλυτο 7 στα 7 σε third downs (που απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή), σκοράροντας 14 πόντους και δίνοντας στους Seahawks μία πολύτιμη, divisional νίκη. Και το έκανε δοκιμάζοντας τις ικανότητές του σε δύσκολες πάσες.

Είναι αδύνατον, ωστόσο, να ξεχάσουμε και το πολύτιμο έργο της άμυνας, μίας μονάδας που είχαμε παντελώς ξεγραμμένη, αν πάρουμε υπόψιν την περσινή, τραγική της εικόνα. Σίγουρα, δεν είναι η αρτιότερη φέτος, αλλά είναι αρκετά καλύτερη από το αναμενόμενο. Στις πλάτες των Poona Ford, Quinton Jefferson και του, εξαιρετικού, outside linebacker Uchenna Uwosu, οι Seahawks έπνιξαν τον ρυθμό των Καρδινάλιων, ρίχνοντας πέντε sacks στον ανυπεράσπιστο Kyler Murray, κι επιτρέποντάς του μόλις 5 γιάρδες ανά προσπάθεια. Να σημειώσουμε ότι, από την έκτη αγωνιστική κι έπειτα, οι Seahawks ηγούνται στην κατηγορία των sacks, έχοντας σημειώσει 19 μέσα σε αυτό το διάστημα.

Και μέσα σε όλο αυτό, έρχεται να κλείσει η φουρνιά των rookies, από μία σειρά επιλογών που ήταν παράδοξα επιτυχής για τον Pete Carroll. Oι tackles, Charles Cross και Abraham Lucas, έχουν παίξει τα περισσότερα snaps παρά το νεαρό της ηλικίας τους, κι έχουν παρουσιαστεί αξιοπρεπώς, πραγματοποιώντας εμφανίσεις που τους έχουν στην ανώτερη εικοσάδα ενάντια σε pass block. Ο Lucas εντυπωσιάζει ακόμα περισσότερο, αν σκεφτούμε ότι ήταν ο δέκατος πέμπτος offensive lineman που πάρθηκε στο Draft. Μαζί τους, οι running back Kenneth Walker και cornerback Tariq Woolen όχι μόνο τραβάνε το κουπί αποτελεσματικά αλλά, ιδιαίτερα στην περίπτωση του Woolen, αποδεικνύονται διαμάντια. Ο Walker είναι ικανός να μετατρέψει third down καταστάσεις σε νέο σετ downs για την ομάδα του, ή να τρέξει ανενόχλητος για 20+ γιάρδες. O Woolen, με την τρομερή του φυσική κατάσταση, μπορεί να παρενοχλεί όποιον receiver καλύψει, παρά την αδυναμία των χεριών του.

Όλα αυτά έχουν φέρει το Σιάτλ στην κορυφή της NFC West, και της δίνουν 84% πιθανότητες, σύμφωνα με το FiveThirtyEight, να συμμετέχει στα φετινά playoffs. Πού και πού, κάνω κι εγώ λάθη στις προβλέψεις μου.

Θα φέρουν οι Minnesota Vikings το ράγκναροκ στην NFC;

H κατάσταση των Vikings φέτος είναι περίεργη, παρόλο που την έχουμε ξαναδεί τα τελευταία χρόνια. Βρίσκονται στο 7 – 1, μόλις μία νίκη πίσω από τους πρωτοπόρους, αήττητους Philadelphia Eagles, κι έχουν σχεδόν κλειδώσει μία παραδόξως αναποτελεσματική NFC North. Με τα τωρινά δεδομένα, κατέχουν το δεύτερο seed στην περιφέρεια, κι έχουν τις περισσότερες νίκες ενάντια σε αντιπάλους της NFC από όλες τις υπόλοιπες ομάδες. Παρόλα αυτά, στατιστικά και στοιχηματικά, δεν είναι πουθενά κοντά στην κορυφή. Ο wide receiver Justin Jefferson είναι σε πορεία απόδοσης που μπορεί να καταλήξει σε σεζόν των 2.000 γιαρδών, κι ο EDGE Za’Darius Smith είναι πρώτος σε ποσοστό πίεσης ανάμεσα σε 176 υποψήφιους με, τουλάχιστον, 100 προσπάθειες. Παρόλα αυτά, η επίθεσή κι η άμυνά τους δεν κατατάσσονται πουθενά στην πρώτη πεντάδα των περισσότερων στατιστικών, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

ΕΠΙΘΕΣΗ 
Τotal YardsPoints For1st downsTotal TDsNY/A3rd down conv.Red Zone Conv.
2.721 (24οι)193 (16οι)174 (16οι)23 (11οι)5,9 (19οι)16οι7οι
AMYNA
Total YardsPoints Allowed1st downsTotal TDsSacksPressureYards After Catch
2.945 (19οι)161 (8οι)168 (18οι)19 (12οι)24 (8οι)22,2% (16οι)1.016 (10οι)

Κι, έπειτα, υπάρχει κι αυτό.

Οι νίκες, όμως, είναι νίκες, και για πολλούς, οι Vikings ακόμα ίσως να μην έχουν δείξει το 100% των δυνατοτήτων τους. Ενώ είναι πρώτοι στην λίγκα σε πόντους που σκοράρουν στην πρώτη τους κατοχή, η επίθεση είναι 24η σε 3rd down conversions άνω του προσδοκώμενου, και 18η σε αποτελεσματικές ενέργειες σε τρίτο down. Αυτό μας λέει ότι ένα από τα θέματα που πρέπει να λύσουν είναι το ξαφνικό φρένο που φαίνεται να πατάνε μετά από τις, πολύ επιτυχημένες, πρώτες τους κατοχές. Σαν αποτέλεσμα, επιτρέπουν στις αντίπαλες ομάδες να τους προλάβουν και να κάνουν τους αγώνες πολύ πιο κλειστούς. Το ρόστερ, σίγουρα, είναι πλούσιο σε επιλογές, αλλά δύο είναι οι παράγοντες που θα καθορίσουν τις επιτυχίες της Minnesota τον χειμώνα: η βελτίωση της άμυνας, που δυστυχώς έχασε έναν πολύτιμο cornerback στον Cam Dantzler, και το πώς θα παρουσιαστεί ο Kirk Cousins στους αγώνες με βαθμολογική σημασία.

Κοιτώντας το πρόγραμμά τους, μπορούμε να κάνουμε κάποιες εκτιμήσεις. 5 από τα επόμενα 9 παιχνίδια τους είναι ενάντια σε NFC αντιπάλους, εκ των οποίων μόλις δύο (Giants και Cowboys) έχουν νικηφόρο ρεκόρ. Οι υπόλοιπες τέσσερις είναι το 75% της AFC East κι οι Indianapolis Colts. Ουσιαστικά, 7 ματς θα είναι ενδιαφέρουσες δοκιμασίες για τους Vikings, και για τις δύο πλευρές της ομάδας τους. Η κατάσταση, ωστόσο, της NFC North προσφέρει μία περαιτέρω ηρεμία, καθώς οι υπόλοιπες ομάδες περνούν από τις προσωπικές τους κρίσεις. Η division είναι, ουσιαστικά, δική τους να τη χάσουν. Δεν εμπιστεύεστε τον κύριο από κάτω να κατακτήσει τον βορρά της NFC;

Τέλος της… «τύχης» για τον Frank Reich

Δοκίμασαν τα πάντα. Να δώσουν μία τελευταία ευκαιρία στον Philip Rivers να συμμετέχει σε ένα Super Bowl. Παρουσίασαν στον Carson Wentz το βάθρο για να αποδείξει ότι δεν ήταν καμένο χαρτί. Πήραν τον Matt Ryan για μία ύστατη προσπάθεια σε κάτι καλύτερο με βετεράνο quarterback στο τιμόνι, πριν ενδώσουν και τεστάρουν την τύχη τους με έναν rookie. Όλες οι προσπάθειες αποδείχτηκαν μάταιες. Οι Colts δεν μπόρεσαν να φτάσουν στο Super Bowl, ούτε καν πέρα από την Wild Card. Η αντικατάσταση του Andrew Luck ήταν άκαρπη, κι αυτός που το πλήρωσε ήταν ο Frank Reich, ο οποίος απολύθηκε τεσσεράμισι χρόνια μετά την πρόσληψή του.

O Frank Reich πλήρωσε, ίσως άδικα, την κακή σεζόν των Colts

Δεν μπορούμε να αρνηθούμε την τραγικά κακή εικόνα των Colts φέτος. Σχεδόν σε όλα τα επιθετικά στατιστικά, είναι στις τελευταίες θέσεις, είτε μιλάμε για πόντους ανά αγώνα είτε για τα sacks που επιτρέπει η offensive line. Κι η offensive line είναι ένα τεράστιο πρόβλημα, γεμάτη υπερπληρωμένους παίκτες οι οποίοι δεν αξίζουν το μισθό τους, βάσει παραγωγής, εκτός του Quenton Nelson. Με το βάρος των τραυματισμών, πολλές θέσεις έπρεπε να γεμίσουν από αναπληρωματικούς, οι οποίοι δεν προσέφεραν τα απαιτούμενα. Η αλλαγή τριών quarterback σε ενάμιση χρόνο δεν αποτελεί ποτέ συνταγή για επιτυχία. Το θέμα είναι ότι για όλα τα παραπάνω προβλήματα δεν φταίει, στο μεγαλύτερο μέρος, ο Reich. Αυτά είναι τα σημάδια ενός general manager που δεν μπόρεσε ποτέ να γεμίσει το κενό που άφησε η απόσυρση του Andrew Luck. Αυτές είναι οι ζημιές που επιφέρει ένας ιδιοκτήτης που παίρνει βιαστικές αποφάσεις, και προτίμησε να παρουσιάσει έναν αποδιοπομπαίο τράγο, από το να παραδεχτεί ότι η ομάδα του έχει πολλά θέματα. Δεν θεωρώ ότι ο Reich ξέχασε να προπονεί, και σίγουρα δεν πιστεύω ότι είναι ο προπονητής που θα έπρεπε να απολυθεί πρώτος, πριν από κάποιους άλλους.

Το χειρότερο είναι ότι οι Colts δεν έχουν εμφανές σχέδιο Β για τώρα. Ανακοίνωσαν πως ο άμεσος αντικαταστάτης του Reich θα είναι ο Jeff Saturday. Ο Saturday έχει την ίδια προπονητική εμπειρία με εσάς κι εμένα μαζί, σε επαγγελματικό επίπεδο. Αυτή ήταν η λύση για την αποχώρηση ενός ανθρώπου που αγαπιόταν από τους παίκτες του, ίδια ακριβώς με του Luck: ένα πρόχειρο κάλυμμα βαθύτερων πληγών. Μένει μόνο να δούμε αν ο general manager, Chris Ballard, θα ακολουθήσει σύντομα, το άτομο που είναι άμεσα υπαίτιο για την μη εύρεση ενός ικανού quarterback, και τη στροφή της μοίρας του Reich.

Μικρές παρατηρήσεις

  • Ωραία αγωνιστική για ατομικές διακρίσεις.
    • Ο Joe Mixon έσπασε το franchise record (και τα κοντέρ στο fantasy) με τα πέντε προσωπικά touchdowns του, o έκτος παίκτης στην Super Bowl εποχή (1966 κι έπειτα) που καταφέρνει κάτι τέτοιο.
    • Στην νίκη της Βαλτιμόρης επί των Saints, ο Lamar Jackson σημείωσε το 100ο passing touchdown του, σε μόλις 67 αγώνες. Μόνο αυτός κι ο Joe Flacco έχουν πασάρει για τόσα στην ομάδα των Ravens.
    • Αναπάντεχα, ο Justin Fields «όργωσε» κανονικά το γήπεδο, σημειώνοντας το τρομερό νούμερο των 178 rushing γιαρδών. Με αυτό το στατιστικό, είναι στην κορυφή των rushing yards σε ένα ματς για quarterback, στην regular season. Κρίμα που δεν συνοδεύτηκε με νίκη.
    • Τέλος, αναμενόμενα, ο Tom Brady έσπασε το φράγμα των 100.000 passing γιαρδών, ένα θεοπάλαβο στατιστικό, αν σκεφτούμε ότι πρώτον, θα συνεχίσει να μαζεύει και, δεύτερον, ότι αμέσως επόμενος στη σειρά είναι ο Drew Brees, που υπολείπεται κατά, περίπου, 10.000 γιαρδών (90.909 συνολικές γιάρδες).
  • Στο ματς της Πέμπτης, οι Carolina Panthers πήραν εκδίκηση για την ήττα στην προηγούμενη συνάντηση με τους Atlanta Falcons, επικρατώντας με 25 – 15. Έχετε δει την κατάσταση της NFC South; Ο πρωτοπόρος έχει ρεκόρ 4 – 5. Είναι η νέα μας NFC East, και την αγαπώ.
  • Το τελευταίο, ευρωπαϊκό ματς για φέτος θα διεξαχθεί, για πρώτη φορά, στην Γερμανία, στο Allianz Arena της Μπάγερν Μονάχου. Για να καταλάβετε το μέγεθος της αγάπης που έχει η χώρα για το NFL, συγκρατείστε δύο πράγματα. Πρώτον, η Γερμανία έχει δικές της λίγκες με αμερικάνικο ποδόσφαιρο, και το πρωτάθλημά της αποτελεί ένα από τα δυνατότερα στην Ευρώπη. Δεύτερον, κατά τας γραφάς του NFL, οι αιτήσεις για τα εισιτήρια έφτασαν τα τρία εκατομμύρια. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που, στις εποχές της ύπαρξης του NFL Europe (κάποια στιγμή θα σας πούμε για αυτό), η Γερμανία αποτελούσε τον κύριο πυρήνα προσέλευσης. Το καλύτερο για αυτούς είναι ότι ο αγώνας είναι πραγματικά σημαντικός. Οι Seahawks είναι στο 6 – 3 και παλεύουν να διατηρήσουν την πρωτιά τους στην NFC West. Οι Buccaneers βρίσκονται στο 4 – 5 που, όπως είπαμε, είναι αρκετό για να τους βάλει στην πρώτη θέση της division τους. Επίσης, Tom Brady. Αν είστε αυτή την Κυριακή στο γήπεδο, είστε πολύ τυχεροί.

About The Author: Στεφανία Λ.

Οπαδός των St. Louis Rams από το 2004 και του αθλήματος, έπειτα από τυχαίο συμβάν. Με τα χρόνια, βρήκε λιμάνι στη Βαλτιμόρη και στους Ravens, αλλά θα θυμάται πάντα το 1999. Λάτρης των underdogs, των nail biting αγώνων, και παικτών που της γεμίζουν το μάτι. Μιλάει πολύ, λατρεύει την έρευνα και το ιδανικό της βράδυ πλαισιώνεται από ζεστή σοκολάτα και έναν καλό αγώνα ή mixtapes από το Κασετόφωνο. H αντικειμενικότητά της πηγαινοέρχεται ανά βδομάδα.