Οι 2/3 TE των Lions ήταν εκτός αγώνα με Saints και προσωπικά στον παρόντα Pettigrew δεν πέταγα κρίσιμη μπάλα για κανένα λόγο, δάσκαλος στα untimely drops. Προφανώς έκριναν σημαντικότερο το σκοράρισμα με τον τρόπο που εμπιστεύονταν, παρά τη δυνητική πάροδο του χρόνου. Δεν ξέρω αν είναι καθυστερημένο, αλλά δε νομίζω να υπάρχει Lions fan που να μην έχει δει πράγματα στο χορτάρι απ’ την ομάδα του που του φάνηκαν καθυστερημένα, ακόμα κι εγώ που είμαι υπερβολικά φρέσκος.

Γενικά προσπαθούμε να δώσουμε μια έμφαση στο running game, πιστεύω όχι μόνο επειδή είναι έξω ο Calvin, αλλά κι επειδή υποτίθεται πως έχουμε 2 πολύ καλούς παίκτες στη θέση. Βοηθάει ήδη η διάθεση να τρέξουν στο ότι ο Stafford έχει με την απειλή του run καλύτερο ποσοστό επιτυχίας, αλλά μέχρι στιγμής το επιθετικό πλάνο συνολικά δε μας βγαίνει αρκετά, όσο κρατάνε το Bell -πολύ- χαμηλά, που είναι ξεκάθαρα προτιμητέος του Bush, όσο πετάμε ακόμα τα ints κι ας έχουν μειωθεί τα λάθη. Όποιος ισχυριστεί πως θα περίμενε μετά από σχεδόν μισή σεζόν να έχουν θετικό turnover differential οι Lions, είναι ψεύτης.

Η άμυνα μας οδηγεί. Ειδικά στα 3rd downs δεν έχω ξαναβιώσει περιοδική έστω βεβαιότητα πως οι Lions έχουν συχνά το πάνω χέρι να σταματήσουν το drive των άλλων. Είναι λίγο παράδοξη ανισορροπία να το βλέπεις παράλληλα με μια εξίσου αναποτελεσματική επίθεση στις ίδιες καταστάσεις, όπως επίσης βλέπω τόσα sacks εκατέρωθεν, όσα δεν έχει φάει ο Peyton.

Έχει δρόμο η χρονιά κι ακόμα δεν έχω πειστεί. To πρόγραμμα θεωρητικά έχει και βατούς αντιπάλους, κάτι τέτοιο λέγαμε και πέρυσι βέβαια και ακόμα γελάνε στο Wisconsin. Η επικείμενη αποχώρηση Suh ενώ μένουν free και δύο σημαντικοί ακόμα D-linemen ελπίζω να μη μετατρέψει το φετινό μας ατού σε ερωτηματικό του χρόνου τέτοιον καιρό.