Opening/middle game/endgame: οι τρεις φάσεις σε έναν αγώνα σκακιού. Αναφέρονται στην πρώτη κίνηση κάθε παίκτη, στο ενδιάμεσο όπου οι παίκτες τοποθετούν τις δυνάμεις τους στις κατάλληλες θέσεις και σχεδιάζουν τη στρατηγική τους, και την τελική φάση, όπου έχουν μείνει ελάχιστα πιόνια κι οι παίκτες κυνηγούν το ματ.

Την τελευταία εβδομάδα είχαμε μια τέτοια εξέλιξη μεταξύ του Σωματείου των Παικτών (NFL Players Association) και των ιδιοκτητών. Όπως αποκάλυψαν οι Pablo Torre και Mike Florio, υπήρξε μια δικαστική απόφαση, την οποία αμφότερες οι δύο πλευρές επιθυμούσαν να μείνει κρυφή από το ευρύ κοινό. Αυτό είναι ακόμα πιο σημαντικό, αν αναλογιστούμε ότι παίρνει μέρος, χρονικά, πριν υπογραφεί η νέα συμφωνία (collective bargain agreement ή CBA). Ας ξετυλίξουμε όμως την ιστορία από την αρχή.

Το Σωματείο Παικτών ισχυρίστηκε ότι υπάρχει συμπαιγνία (το λεγόμενο collusion) μεταξύ των ομάδων, ώστε να μην δίνουν πλήρως εγγυημένα συμβόλαια σε παίχτες, με την ομόφωνη συμφωνία των ιδιοκτητών — κάτι που απαγορεύει η CBA. Στη δικαστική απόφαση υπάρχουν συνομιλίες μεταξύ παραγόντων και ιδιοκτητών, και αναφερόμενες σε συναντήσεις που πήραν μέρος τον Μάρτιο και τον Αύγουστο του 2022.

Υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν την οδηγία της λίγκας να μην δίνουν οι ομάδες πλήρως εγγυημένα συμβόλαια μετά το συμβόλαιο που είχε υπογράψει λίγο νωρίτερα ο Deshaun Watson με τους Cleveland Browns, που ήταν για 5 χρόνια και 230 εκατομμύρια, οτιδήποτε κι αν συνέβαινε. Εκείνη την περίοδο επιζητούσαν νέα συμβόλαια οι Lamar Jackson, Kyler Murray και Russell Wilson και δεν κατάφεραν να πάρουν τα συμβόλαια που ήθελαν, καθώς και 594 ακόμα παίχτες εκείνη την περίοδο, με αποτέλεσμα το Σωματείο να κυνηγήσει κάποια αποζημίωση που έφτανε τα 600 εκατομμύρια.

Για την υπόθεση της συμπαιγνίας πάρθηκαν πολλές καταθέσεις, τόσο από παίκτες (οι προαναφερθείς quarterbacks) όσο κι από ιδιοκτήτες ομάδων, γενικούς διευθυντές, τον ίδιο τον Κομμισάριο του NFL, Roger Goodell, και τον πρώην πρόεδρο του Σωματείου, J.C. Tretter. Επίσης, παρόντες ήταν άτομα που ειδικεύονται στην χρήση και διαχείριση του salary cap, τόσο από τις ομάδες όσο και το Σωματείο. Όλοι τους εποπτεύονται από έναν κριτή (arbitrator), ο οποίος είναι ουδέτερος παρατηρητής και βγάζει την τελική απόφαση από τα στοιχεία και τις συζητήσεις που του δίνονται.

H ιστορία, λοιπόν, έχει ως εξής. Πριν την ετήσια συνάντηση, όπου μαζεύονται όλοι οι ιθύνοντες, από τις ομάδες και το Σωματείο, το Διοικητικό Συμβούλιο του NFL (management council) το οποίο δίνει “οδηγίες” στις ομάδες για τις αυξομειωτικές τάσεις που υπάρχουν όσον αφορά το salary cap, επικοινώνησε με τον Roger Goodell. Σε αυτή την συζήτηση, ενημέρωσαν τον Κομμισάριο ότι παρατηρείται μία ολοένα και αυξανόμενη τάση όπου δίνονται πολλά εγγυημένα χρήματα σε ανώτερης τάξης quarterbacks, με αποτέλεσμα οι quarterbacks στα «κατώτερα» σκαλιά να παίρνουν λιγότερα εγγυημένα χρήματα στα συμβόλαιά τους. To μεγαλύτερο παράδειγμα, το ζύγι που έγειρε πολύ τη ζυγαριά στην αυξανόμενη αυτή τάση, ήταν το συμβόλαιο που έδωσαν οι Cleveland Browns στον Deshaun Watson το 2022, ένα πενταετές, πλήρως εγγυημένο συμβόλαιο, ύψους $230 εκατομμυρίων. Βάσει αυτής της ενημέρωσης, ο Goodell ειδοποίησε τις ομάδες για αυτή την ανωμαλία στα εγγυημένα, συστήνοντας να εξομαλυνθεί, ένα υπόμνημα που βαφτίστηκε ως system update (ενημέρωση λογισμικού). Η παρουσίαση αυτού του υπομνήματος, που όπως είπαμε πήρε μέρος πριν την ετήσια συνάντηση όλων των ενδιαφερόμενων, έγινε με παρόντες όλους τους ιδιοκτήτες. Αυτή η ενημέρωση κρίθηκε ακόμα πιο αναγκαία, όταν οι ιδιοκτήτες των Baltimore Ravens και των Atlanta Falcons αναφέραν στα μέσα ενημέρωσης ότι η κίνηση των Browns έκανε πολύ δύσκολες τις διαπραγματεύσεις με τους δικούς τους quarterbacks, που ζητούσαν εκείνο τον καιρό νέα συμβόλαια.

Κρατήστε το αυτό, γιατί θα το επισκεφτούμε αργότερα, σαν γεγονός. Για να έχουμε μία πληρέστερη εικόνα της τότε κατάστασης, καλό είναι να δούμε τις διαπραγματεύσεις που είχαν οι 3 quarterbacks που αναφέραμε παραπάνω, έχοντας στο μυαλό μας την παρουσίαση και την συμβουλή του Goodell να αποφευχθούν τα εγγυημένα χρήματα.

Ξεκινάμε με τον QB Russell Wilson, που ανταλλάχθηκε στους Denver Broncos. Ο ίδιος ζητούσε πλήρως εγγυημένες απολαβές στα 50 εκατομμύρια, τα οποία οι Broncos θα συμφωνούσαν να δώσουν, πριν ο ίδιος απαιτήσει και no trade clause (ρήτρα απαγόρευσης ανταλλαγής). Όταν όμως άλλαξε η ιδιοκτησία των Broncos, οι κουβέντες έπρεπε να γίνουν εκ νέου, καθώς τα νέα «κεφάλια» θεώρησαν ότι είχαν πλεονέκτημα στις διαπραγματεύσεις, με τον Wilson να έχει ακόμα 2 χρόνια συμβόλαιο. Εν τέλει, ο Wilson υπέγραψε ένα πενταετές συμβόλαιο ύψους $245 εκατομμυρίων, εκ των οποίων τα 124 να είναι πλήρως εγγυημένα.

After becoming owner of the Broncos, Greg Penner questioned whether the team should give Russell Wilson a contract extension immediately:

"2 years left on contract, why not wait?"

Incredible reporting from @PabloTorre. pic.twitter.com/C8LIlBU3OP
— Zac Stevens (@ZacStevensDNVR) June 24, 2025

Πάμε στον QB Kyler Murray, του οποίου η κατάσταση ήταν διαφορετική. Ο ατζέντης του είχε δώσει μια προσφορά για νέο συμβόλαιο στους Arizona Cardinals πριν υπογράψει νέο συμβόλαιο ο Watson, το οποίο δεν είχε πλήρως εγγυημένες απολαβές αλλά είχε πολλές ρήτρες παραγωγικότητας, ώστε να κερδίσει αυτά τα χρήματα ο Murray. Όταν βγήκε στην επιφάνεια η συμφωνία του Watson, ωστόσο, ο ατζέντης του Murray απέσυρε την προσφορά. Με τους Cardinals ανένδοτους στο να δώσουν πλήρως εγγυημένο συμβόλαιο, η πλευρά του Murray έκανε πίσω κι υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο ύψους $230 εκατομμυρίων, εκ των οποίων τα 105 να είναι πλήρως εγγυημένα. Να αναφέρουμε ότι μόλις έγινε γνωστό το συμβόλαιο που υπέγραψε ο Murray, ο Dean Spanos (Chargers) έστειλε μήνυμα στον ιδιοκτήτη των Cardinals, δίνοντάς του συγχαρητήρια για το συμβόλαιο που υπέγραψε ο Murray και ότι θα βοηθήσει για το νέο συμβόλαιο που θα υπογράψει ο Justin Herbert, ο quarterback των Chargers, τον επόμενο χρόνο.

Τέλος, λογικά θυμάστε αρκετά το «δράμα» μεταξύ των QB Lamar Jackson, προσφάτως MVP, και των Baltimore Ravens για ένα νέο συμβόλαιο. Δεν είχε ατζέντη, αλλά τον ρόλο του ατζέντη είχε η μητέρα του και έκανε απευθείας διαπραγματεύσεις με τον Eric DeCosta, general manager των Ravens. Ο DeCosta είπε ότι δεν ήταν εναντίον ενός πλήρως εγγυημένου συμβολαίου, με την προϋπόθεση, ότι θα έπαυαν να ισχύουν για τα τελευταία δύο έτη της συμφωνίας. Γνώριζε επίσης ότι το fully gtd contract ήταν πολύ σημαντικό για τον Lamar Jackson. Έπειτα από δύο αποτυχημένες διαπραγματεύσεις, όπου ο Jackson αρνήθηκε τις προτάσεις της ομάδας, τα Κοράκια αποφάσισαν να τραβήξουν άλλη γραμμή. Αποφάσισαν να του βάλουν non-exclusive franchise tag, με το οποίο θα μπορούσαν να ισοφαρίσουν οποιαδήποτε προσφορά είχε ο Lamar Jackson. Το ρίσκο τους δούλεψε υπέρ τους· ενώ πριν το franchise tag είχαν δείξει κάποιες ομάδες ενδιαφέρον, μετά το franchise tag καμία ομάδα δεν σήκωσε το λεγόμενο “τηλέφωνο”. Όλο αυτό ενώ οι Falcons δεν είχαν βασικό quarterback, και τον προηγούμενο χρόνο 4 ομάδες ήθελαν να πάρουν με trade τον Watson, ο οποίος είχε και πολλά εξωαγωνιστικά προβλήματα. Ο DeCosta απάντησε ότι πολλές ομάδες φοβήθηκαν μήπως έχει τραυματισμούς ο Lamar Jackson επειδή είναι running QB, είτε επειδή ζητάει μεγάλο συμβόλαιο, είτε ότι δεν ήθελαν να δώσουν 2 first-round picks, είτε δεν είχαν χώρο στο cap τους, είτε δεν ήθελαν να δυσαρεστήσουν τον quarterback που ήδη είχαν οι ομάδες.

Γυρίζουμε, λοιπόν, πίσω σε εκείνη την οδηγία που είχε δώσει ο Goodell στους ιδιοκτήτες. Εν παρουσία του κριτή, όταν ερωτήθηκαν, όλοι οι ιδιοκτήτες αρνήθηκαν ότι υπήρξε συγκεκριμένη οδηγία για τα πλήρως εγγυημένα χρήματα και δεν θυμόντουσαν την παρουσίαση, δεν έδωσαν προσοχή, δεν μίλησαν μετά με κανέναν στην ομάδα τους γι’ αυτά, ή άλλοι ότι είχαν στείλει εκπρόσωπο στην παρουσίαση. Γενικά, όλοι είπαν δικαιολογίες και κανείς δεν παραδέχτηκε ότι δόθηκαν συγκεκριμένες οδηγίες. Ο κριτής, ακούγοντας το Σωματείο και τους ιδιοκτήτες, βρήκε αυτές τις δικαιολογίες λογικές και δεν είδε τίποτα παράξενο στην όλη κατάσταση με τον Lamar Jackson. Κι ενώ οι Ravens ήταν έτοιμοι να συνεχίσουν χωρίς τον Lamar Jackson, ο DeCosta έκανε μια προσφορά πριν το draft του 2023 ένα πενταετές συμβόλαιο ύψους $260 εκατομμυρίων, εκ των οποίων τα 135 να είναι πλήρως εγγυημένα, την οποία ο Lamar γρήγορα αποδέχθηκε.

Στη δικαστική απόφαση υπάρχουν και άλλες συνομιλίες μεταξύ παραγόντων, όπως του Robert Kraft και του τότε προέδρου της Σωματείου, J.C. Tretter. Ο κριτής αποφάσισε ότι, ενώ υπήρξαν κάποιες συνομιλίες, οι ομάδες δεν είχαν συμπαιγνία και οι παίχτες δεν δικαιούνται κάποια αποζημίωση. Δεν υπήρχαν ξεκάθαρα στοιχεία και το ποσοστό που θα έπρεπε να είναι πάνω από κάποιο όριο που είχε αποφασιστεί σε άλλη υπόθεση στην Αμερική ήταν πολύ χαμηλότερο. Το ποσοστό των εγγυημένων απολαβών στα συμβόλαια μειώθηκε εκείνη την περίοδο, όπως ισχυριζόταν η NFLPA, ωστόσο την επόμενη περίοδο είχε πάλι μια σταθερή αύξηση.

Το αξιοπερίεργο, κι ανησυχητικό, είναι ότι η NFLPA ήθελε να μείνει κρυφή η συγκεκριμένη απόφαση και δεν γνώριζαν τίποτα ούτε τα μέλη της. Οι παίκτες, δηλαδή, πριν προβούν σε διαπραγματεύσεις, δεν γνώριζαν την οδηγία που είχε δοθεί από τη λίγκα, ενώ υποτίθεται ότι το Σωματείο υπάρχει για να στηρίξει τα συμφέροντά τους. Η ερώτηση, λοιπόν, είναι για ποιο λόγο να συγκαλύψει το Σωματείο μία τόσο σημαντική πληροφορία από τα άτομα που υποτίθεται ότι προστατεύει.

Η απάντηση βρίσκεται στον πρόεδρό του, Tretter, αλλά και στον γενικό διευθυντή DeMaurice Smith. O τελευταίος είχε ήδη απογοητεύσει τους παίκτες της λίγκας, όταν απέτυχε να κάνει καλύτερη συμφωνία που υπέγραψαν με τους ιδιοκτήτες για τα 17 παιχνίδια της σεζόν. Αυτό που δε γνώριζε κανείς είναι ότι, στο τέλος της δεύτερης θητείας του, ο Tretter έψαξε να βρει νέο γενικό διευθυντή, μια θέση που έχει μισθό πολλά εκατομμύρια τον χρόνο. Κανείς – ούτε οι παίχτες, ούτε και τα media – γνώριζαν ότι είχε μείνει η θέση κενή. Ο νέος διευθυντής, εν τέλει, θα ήταν ο Lloyd Howell, ένας διευθυντής που δεν είχε καμία εμπειρία πριν από τον κόσμο του αθλητισμού, ούτε ήταν σε κάποια άλλη επαγγελματική λίγκα. Δούλευε σε μια εταιρεία για πολλά χρόνια και είχε πολύ “περίεργο” παρελθόν — το οποίο δεν θα το αναλύσω στο άρθρο.

Ο J.C. Tretter επέμεινε ότι έγινε διαλογή μεταξύ των υποψηφίων και ότι η δουλειά του συμβουλίου της NFLPA είναι να ψηφίσει για τον νέο γενικό διευθυντή, καθώς δεν έχουν τον χρόνο να κάνουν έλεγχο σε όλους τους υποψηφίους. Συμπτωματικά, άλλαξε εκείνη την περίοδο και το υπόμνημα της NFLPA, που έλεγε ότι πρέπει το διοικητικό συμβούλιο να γνωρίζει τους υποψήφιους έως 30 μέρες πριν την συνάντηση των μελών του Σωματείου. Το άλλαξαν και είπαν ότι δεν χρειάζεται να γνωρίζουν, αλλά μπορούν να παρουσιάσουν τους υποψήφιους την ώρα που θα ψηφίσουν — την ίδια μέρα. Χωρίς να έχουν χρόνο για κανένα background check.

Γιατί τα έκανε όλα αυτά ο J.C. Tretter όμως; Για να είσαι πρόεδρος του Σωματείου έπρεπε να είσαι ενεργός παίκτης. Μετά το συμβόλαιο του Watson, ο J.C. Tretter κόπηκε από τους Browns, και έτσι η δεύτερη θητεία στη θέση του προέδρου θα ήταν η τελευταία του. Ποια ήταν μία από τις πρώτες κινήσεις του Howell; Να δημιουργήσει μια θέση στο Σωματείο — αυτή του Υπεύθυνου Στρατηγικής, μια θέση που δεν υπήρχε ποτέ ξανά, την οποία ποιος πήρε, φυσικά; Ο Tretter! Γεγονός που, όπως είναι επόμενο, άναψε σπίθες στην φωτιά των φημών ότι ο Howell ήταν εκ των έσω επιλογή του Tretter, για να διατηρήσει ο ίδιος τη θέση του στο Σωματείο.

Πριν μόλις από λίγες μέρες, μάθαμε ότι είχαν υπογράψει το NFL και το Σωματείο υπέγραψαν συμφωνία εμπιστευτικότητας, κι οι παίκτες της λίγκας ήταν εκνευρισμένοι για το ότι δεν γνώριζαν για αυτή την απόφαση, καθώς θα μπορούσαν να είχαν διαπραγματευτεί συμβόλαια με καλύτερους όρους. Αυτή η συμφωνία δίνει το δικαίωμα στο Σωματείο να ασκήσει έφεση ακόμα και μετά από 6 μήνες, ενώ χωρίς αυτό θα είχαν μόνο 10 μέρες. Οι συνδικαλιστές έπραξαν γοργά κι άσκησε έφεση, κατηγορώντας τον Lloyd Howell ότι απέκρυψε σημαντικές πληροφορίες και έχουν βάλει κάποιους νομικούς εκπροσώπους να ερευνήσουν όλες τις ενέργειες του Lloyd Howell στη θητεία του ως γενικού διευθυντή. Οι παίχτες ανέφεραν ότι σε 10 εκπροσώπους τους, ο Howell ανέφερε το αποτέλεσμα της δικαστικής απόφασης — ότι έχασαν τη δικαστική διαμάχη — αλλά δεν τους έδωσε πληροφορίες για αυτή, ούτε αντίτυπα της απόφασης. Αντιθέτως, κατηγορούσε τον πρώην γενικό διευθυντή, DeMaurice Smith, ότι είχε μπλέξει σε μια δικαστική διαμάχη που δεν είχε αποτέλεσμα και ξόδεψε αρκετά χρήματα σε αυτή. Τελικά, πριν 2–3 μέρες, το σωματείο των παιχτών ανακοίνωσε ότι ολοκληρώθηκε η έρευνα στον Lloyd Howell και ότι ενεργεί για το καλό των παιχτών, καθώς επίσης και ότι έχουν πλήρη εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του.

Also something to watch: A contingent of NFL players are asking questions and discussing potential legal action against the NFLPA and JC Tretter, citing potential violations around inclusion, labor rights, and misuse of union dues. More to come…
— Dianna Russini (@DMRussini) July 19, 2025

Το Σωματείο δέχτηκε ένα μεγάλο πλήγμα στο middle game και τα πράγματα δεν δείχνουν καθόλου καλά γι’ αυτήν στο endgame. Το endgame θα είναι η νέα CBA, που είναι προγραμματισμένη να υπογραφεί το 2030, αλλά θα έρθει μάλλον νωρίτερα, όταν το NFL θα προσθέσει και άλλο ένα παιχνίδι στη regular season, με σκοπό να γίνουν 18 τα παιχνίδια. Επίσης, ακούγεται ότι οι ιδιοκτήτες θέλουν να αφαιρέσουν από το cap κάποια ποσά από τα revenues — στην ουσία, να μειώσουν το ποσοστό των παιχτών από τα γηπεδικά έσοδα. Η σύγκρουση μεταξύ των δύο πλευρών θα είναι πολύ ισχυρή και ίσως έχουμε ιστορικές συνέπειες.

Το Σωματείο θα πρέπει να λύσει όποιο θέμα έχει στον ίδιο τον οργανισμό της και να προετοιμαστεί καλύτερα για το endgame που πλησιάζει. Προς το παρόν, το NFL δείχνει πολύ ισχυρό και θα χρειαστεί ένα μικρό — ή και μεγάλο — θαύμα για να είναι κερδισμένοι οι παίχτες στη νέα CBA. Ποιος θα επικρατήσει; Θα το μάθουμε πολύ σύντομα — συντομότερα απ’ όσο νομίζετε.