Ο ένατος κύκλος κι οι αγγελικές ιαχές

Ο ένατος κύκλος κι οι αγγελικές ιαχές

1200 675 Στεφανία Λ.

Έχει περάσει λίγος καιρός από τότε που τα είπαμε, σωστά; Η αλήθεια είναι ότι το συγγραφικό είναι κομμάτι δύσκολο με την καθημερινότητα, αλλά φέτος ίσως το παραέκανα λίγο με το hiatus. Βέβαια, δεν ήμουν – ή ήμασταν – τελείως απών. Έχουν γίνει πράγματα εκτός των previews, όπως η κάλυψή μας στο Santorini Experience για δεύτερη συνεχή χρονιά κι η ανακαίνηση της ιστοσελίδας μας σε μία πιο σύγχρονη πλατφόρμα. Πλέον, δεν έχουμε μόνο πλήρως αυτοματοποιημένο πρόγραμμα και βαθμολογίες, αλλά κι αφιερωμένη σελίδα με τους πρωτοπόρους στα πιο σημαντικά στατιστικά και βαθμολογική κατάταξη των 25 ανώτερων κολλεγιακών ομάδων! Σίγα σιγά, θα αναβαθμίσουμε και τις σελίδες των ομάδων και, κυρίως, το κομμάτι των κανόνων.

Τώρα που ήρθατε στα εγκαίνια και τελειώσατε το ποτό σας, ας πάμε στο δια ταύτα. Ο Νοέμβριος μπήκε γοργά, κι έφερε γρήγορα τον σκληρό χτύπο της πραγματικότητας σε αρκετές ομάδες. Είτε δίνοντας ένα απρόσμενο τέλος στα όνειρα είτε επιβεβαιώνοντας την πίστη και την ποιότητα, ο χειμώνας ίσως να μας έδειξε ποιες ομάδες, όντως, μπορούν να παίξουν τα ρέστα τους όταν η μπάλα θα καίει. Προσδεθείτε, λοιπόν. Η λεγόμενη witching hour είναι προ των πυλών… κι ας πέρασε το Halloween.

To Κυρίως Πιάτο

Η αυτοδημιούργητη κόλαση των Baltimore Ravens

Όσοι με γνωρίζετε, έστω και λίγο, θα ξέρετε ότι δεν είμαι από τους οπαδούς που δεν βλέπουν και δεν κατονομάζουν τα προβλήματα των ομάδων τους. Έχω μοιράσει μπόλικη κριτική, σε άρθρα, podcasts και στο Discord μας, για τις πολλαπλές αστοχίες των Baltimore Ravens να αξιοποιήσουν τα όποια ταλέντα είχαν για να πάνε σε έναν τελικό. Κυρίως, το ταλέντο ενός από τους πιο χαρισματικούς quarterbacks που είχε την ευκαιρία να δει αυτή η λίγκα, ιδίως όταν έπαιζε υγιής και με ικανοποιητικούς συμπαίκτες γύρω του. Η ύβρις, όμως, πληρώνεται, ασχέτως αν είσαι MVP, αν η ομάδα σου χαρακτηρίζεται ως “επιτυχημένη”, ως πρότυπο “καλού drafting” και “διοίκησης”. Η πικρή αλήθεια είναι ότι η διοίκηση της Βαλτιμόρης, μαζί με το τέως προπονητικό καθεστώς, καταδίκασαν την ομάδα στην διαχρονική μετριότητα, στο να φτάνει τόσο κοντά και πάλι να είναι τόσο μακριά από τους στόχους της.

Όχι, αγαπητέ αναγνώστη, το θέμα δεν είναι ότι ο Eric DeCosta, γενικός διευθυντής των Ravens, δεν πήρε τον DE Maxx Crosby το καλοκαίρι, μετανιώνοντας για τα δύο πρώτου picks που θα έδινε, φοβούμενος έναν εκφυλισμό στο γόνατο του αστέρα αμυντικού. Ισχύει δεν ισχύει αυτό, δείλιασε ή όχι, τα προβλήματα των Ravens είναι πολύ βαθύτερα και πολύ πιο δύσκολο να λυθούν από την απώλεια ενός παίκτη. H πικρή αλήθεια είναι ότι αυτή η ομάδα είναι μέτρια, ένα σύνολο γερασμένων, underperforming παικτών, με μαλθακή άμυνα και μία offensive line που είναι πιο τρύπια κι από ελβετικό τυρί. Ο John Harbaugh μπορεί να έφυγε, που ήταν ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος, αλλά το κεφάλι του ψαριού έμεινε πίσω. Κι αυτό το κεφάλι, μαζί με όλους τους ιθύνοντες για την κατάσταση των Ravens, πόνταρε στο ότι ένα τρομερό ταλέντο σαν εκείνο ενός υγιούς Lamar Jackson θα μπορούσε να καλύψει όλες τις ατασθαλίες των κακών επιλογών.

Αναλογιστείτε, απλώς, το εξής: βάσει φετινού cap space, τα 12 πιο ακριβά συμβόλαια στο ρόστερ των Ravens είναι τα παρακάτω.

Παίκτης Βασικός μισθός Guaranteed χρήματα Cap hit number
QB Lamar Jackson (29) $1.300.000 $1.300.000 $34.390.000
LB Roquan Smith (29) $16.000.000 $4.000.000 $32.718.750
DL Ndamdi Madubuike (29) $22.000.000 $22.000.000 $29.872.059
CB Marlon Humphrey (30) $15.250.000 $4.000.000 $26.276.000
DE Trey Hendrickson (32) $11.000.000 $11.000.000 $15.000.000
S Kyle Hamilton (25) $1.622.604 $1.622.604 $10.682.604
OT Ronnie Stanley (32) $1.300.000 $1.800.000 $9.859.588
WR Zay Flowers (26) $1.145.000 $1.145.000 $7.918.080
TE Mark Andrews (31) $1.300.000 $1.300.000 $6.979.624
WR Rashod Bateman (27) $2.000.000 $2.500.000 $6.180.687
EDGE Calais Campbell (40!) $2.500.000 $1.300.000 $5.589.000
RB Derrick Henry (32) $1.300.000 $1.215.000 $5.563.111

Bλέπετε ένα μοτίβο; Τα μισά από τα 12 τοπ συμβόλαια της ομάδας είναι δεσμευμένα σε παίκτες άνω των 30 ετών. Εκ των τοπ πέντε, μόνο δύο έχουν δικαιολογήσει τα υπέρογκα ποσά που τους δόθηκαν, αν και δεν μπορώ να κατηγορήσω τόσο τον Hendrickson, που παίζει τραυματισμένος αυτόν τον καιρό. Μπορούμε να κάνουμε μία σκληρή κουβέντα για το πόσοι αξίζουν τα χρήματα που τους δίνονται. Ο Marlon Humphrey προσποιείται ότι είναι cornerback εδώ και τρία χρόνια, μονίμως εκτός χώρου σε man to man καλύψεις, με τους στόχους του να βρίσκονται συχνά αμαρκάριστοι, ενώ ο ίδιος έχει δείξει ότι, πραγματικά, δεν ασχολείται με το αν χάνει ή κερδίζει η ομάδα. Ο Madubuike είναι ένας εξαιρετικός nose tackle, ο μεγαλύτερος στυλοβάτης της άμυνας ενάντια στο rushing, αλλά για αρκετό καιρό δεν είχαμε ιδέα αν θα ξαναέπαιζε, μετά από έναν σοβαρό αυχενικό τραυματισμό. Εδώ το συγχωρώ, γιατί αυτά είναι και τυχαία, δυσάρεστα γεγονότα που συνοδεύουν το άθλημα. O Roquan Smith προσπαθεί να κρατήσει την μεσαία γραμμή των linebackers σε ανταγωνιστικό επίπεδο, αλλά ο καλυτερός του συμπαίκτης είναι τραυματίας κι ο ίδιος πλέον δεν είναι η πολιορκητική μηχανή που ήταν κάποτε. Ο Ronnie Stanley προέρχεται από σοβαρούς τραυματισμούς στον αστράγαλο και παρόλο που πέρσι και πρόπερσι ήταν όσο καλύτερος θα μπορούσε να είναι χωρίς κάποιον ουσιώδη guard να τον στηρίζει, είναι στα όρια του γελοίου να μην υπήρχε διάδοχη κατάσταση για τη θέση του τόσα χρόνια.

Και φτάνουμε στους Mark Andrews και Calais Campbell, τα δύο πιο έκδηλα misses της διοίκησης και τα κυρίαρχα παραδείγματα γιατί η ομάδα των Κορακιών έχει πάει κατά διαόλου. Πέρσι, οι Ravens είχαν στις τάξεις τους τρεις tight ends, τον Andrews, τον Isaiah Likely και τον Charlie Kolar. Οι τελευταίοι είναι πέντε και τέσσερα χρόνια νεότεροι του Andrews, με τον Likely να έχει εδραιωθεί ως ο σίγουρος No. 2 tight end κι ο κληρονόμος της θέσης μετά την αποχώρηση του Andrews. Αυτό που ήθελε, με το πέρας του rookie συμβολαίου του, ήταν συμβόλαιο και χρέη βασικού, κάτι απολύτωνς φυσιολογικό. Οι Ravens αρνήθηκαν να του τα δώσουν και να αποχωριστούν τον Andrews, βασισμένοι σε μία ανόητη, αυτοκτονική αίσθηση πίστης και “οικογενειακών δεσμών” με έναν παίκτη που τους είχε στοιχήσει, σε μεγάλο βαθμό, το divisional γύρο του 2024 κι ήταν φανερό πως δεν ήταν ο ίδιος, έμπιστος στόχος του Jackson. Τα αποτελέσματα αυτής της απόφασης φαίνονται τόσο στα νούμερα όσο και με το eye test: o Likely έχει 5 touchdowns, 395 γιάρδες σε 41 receptions και μόλις 4.8% σε dropped passes, ενώ του πετούσαν πάσες οι Jameis Winston και J.J. McCarthy. O Andrews έχει μόλις 1 touchdown, 237 γιάρδες σε 31 receptions, ένα 7% σε dropped passes, με φιλμ όπως αυτό.

Είπα επίσης ότι είναι στην κορυφή των πέναλτι, με πέντε false starts;

Το ότι ο Calais Campbell είναι σαράντα ετών και πληρώνεται τόσο αδρά λέει πολλά για τις αστοχίες των Ravens. Από το 2022, στους τρεις πρώτους γύρους του Draft, επέλεξαν οχτώ αμυντικούς για την front seven και μόλις πέντε offensive linemen. Από τους οχτώ defensive linemen, μόνο τρεις έχουν δείξει κάποια υπόσχεση, ενώ μην ξεχνάμε ότι το 2022 χαράμισαν ένα pick δεύτερου γύρου σε έναν παίκτη με άσχημο τραυματισμό από τον οποίο δεν ανέκαμψε ποτέ (David Ojabo). Σίγουρα, αυτό ήταν κι αποτέλεσμα κακής προπονητικής επίβλεψης, αλλά και σε αυτό είναι υπεύθυνη η διοίκηση, που προτίμησε να δώσει τα κλειδιά μίας ιστορικής άμυνας (2023) σε ένα άτομο με μηδενική εμπειρία στη θέση τουdefensive coordinator, με μόλις 6 χρόνια σταδιοδρομίας σε προπονητικό πόστο επειδή είχε δουλέψει κάτω από τον John Harbaugh.

Είναι τόσα πολλά πράγματα στα οποία έχουν αποτύχει οι Ravens που θα χρειαστεί ολόκληρο άρθρο για να τα αριθμήσω όλα. Το ρεζουμέ, όμως, είναι το ίδιο. Ο DeCosta απέτυχε παταγωδώς στο να αξιολογήσει παίκτες, να επιμεληθεί καίριων ελλείψεων σε κομβικές θέσεις, θέσεις που μάλιστα του είχε επισημαίνει ο ίδιος του ο quarterback, στηριζόμενος συνεχώς στον Jackson να καλύψει όλες τις αστοχίες, ελπίζοντας να μην τον χάσει ποτέ. Πράγμα αδύνατο, με μία offensive line που επέμενε στο να βάζει βασικό έναν τόσο άχρηστο, ανίκανο guard όπως ο Daniel Faalele, που κόπηκε μόλις μία εβδομάδα αφότου οι New York Giants τον πέρασαν από δοκιμαστικά, και την γενική έλλειψη στη θέση. Σίγουρα, οι Ravens ήταν κι άτυχοι φέτος, με τους πολλαπλούς τραυματισμούς στη θέση του center και του quarterback. Η ανικανότητα, όμως, της ακριβοπληρωμένης κι επίλεκτης άμυνας να προβάλλει οποιαδήποτε αντίσταση δείχνει την αποτυχία της διοίκησης να στηρίξει την ομάδα, καταδικάζοντας να σπαταλήσει τα πιο παραγωγικά χρόνια του MVP quarterback της. Το “Play like a Raven” δεν υπάρχει σαν απόφθεγμα πλέον. Χάθηκε κάτω από τις ευαίσθητες κι αποτυχημένες πρακτικές μίας διοίκησης που επέμενε τόσο πολύ στην οικογενειακή θαλπωρή και τον ανούσιο σχεδιασμό που το μόνο που της έμεινε είναι μία μετριότατη ομάδα, που κρέμεται τελείως από τη διαθεσιμότητα του franchise quarterback. Ενός quarterback που, δικαίως για εμένα, τους κρατάει δέσμιους στην επόμενη συμβολαιογραφική συζήτηση που θα έχουν και που θα έπρεπε να βάλει ως ρήτρα την απομάκρυνση του DeCosta.

Το παράθυρο του Super Bowl για τους Ravens έκλεισε το 2023 κι ήμουν η μόνη που σας το είχε πει.

Oι πρωταγωνιστές

Caleb Williams, quarterback, Chicago Bears: Αν δείτε τα στατιστικά με επιφανειακό τρόπο, θα φανούν κάπως μέτρια: 247 γιάρδες, ένα touchdown, 24 επιτυχημένες πάσες σε 34 προσπάθειες. Αν όμως τις βάλουμε σε συγκείμενο, τα στατιστικά αυτά είναι εντυπωσιακά. Το 75% των πασών έγινε στο κέντρο του γηπέδου, στην καρδιά της άμυνας, με μέσο όρο 9 γιάρδες ανά ολοκλήρωση. Το passer rating του Williams ήταν 101, ενός πασαδόρου του οποίου η ακρίβεια κι η επίδοση κάτω από πίεση είχε επικριθεί έντονα πέρσι. Όλα αυτά δεν τα έκανε με κάποια ασταθή άμυνα. Το πραγματοποίησε ενάντια στην πρώτη άμυνα της λίγκας, μίας μονάδας που δεν είχε δεχτεί πάνω από 30 πόντους σε 22 σερί αγώνες, και φέτος δεν είχε επιτρέψει πάνω από 180 passing γιάρδες. Ακόμα και με τρεις χαμένες αγωνιστικές, ο Williams είναι ψηλά σε completion ποσοστό, την πιο τρανταχτή του αδυναμία σύμφωνα με αναλυτές, και σε passer rating κι, αν συνεχίσει έτσι, θα μπει γρήογρα στη συζήτηση του πολυτιμότερου παίκτη για φέτος.

Sione Vaki, running back, Detroit Lions: To να είσαι δεύτερος running back πίσω από τον Jahmyr Gibbs σίγουρα δεν είναι ζηλόφθονη θέση. Κανείς δεν σου εγγυάται ότι θα έχεις ευκαιρίες, κι αν όντως τις έχεις, πρέπει να τις αδράξεις στο 100%. Σε έναν αρκετά απαιτητικό (κι έντονα συναισθηματικό) αγώνα με τους Vikings, o τριτοετής απόφοιτος της Utah αξιοποιήσε τις ενέργειές του, σημειώνοντας 85 γιάρδες σε 11 προσπάθειες, με 57 από αυτές να είναι μετά από επαφή. Με τη σκέψη της ομάδας (και τη δική μας) στην ανάρρωση του Jack Campbell, που υπέστη έναν τρομακτικό τραυματισμό και πλέον αναρρώνει, ο Vaki συντέλεσε σε μία άκρως πολύτιμη νίκη των Λιονταριών, κρατώντας τις ελπίδες τους για τα playoffs ζωντανές.

Alex Anzalone, outside linebacker, Tampa Bay Buccaneers: O 32χρονος linebacker είχε μία σχετικά ήσυχη σεζόν στη νέα του ομάδα, έπειτα από μία αρκετά παραγωγική σεζόν στην Μιννεσότα. Ενάντια σε μία ομάδα που ερχόταν από μία τεράστια νίκη έναντι των μέχρι τότε αήττητων San Francisco 49ers, η Τάμπα θα αντιμετώπιζε μία τεράστια, ενδό-περιφερειακή πρόκληση. Ο Anzalone απάντησε στην κλήση των συμπαικτών του, σημειώνοντας δύο κομβικά interceptions που κράτησαν την επίθεση των Falcons στο απόλυτο μηδέν.

Προσεχώς στους κινηματογράφους

Las Vegas Raiders @ San Francisco 49ers. Κυριακή, 23:25: Η ξακουστή, κι ιστορική, Μάχη του Κόλπου είχε πάντα κοινωνικοπολιτικές διαστάσεις. Όπως λέει κι ο πιστός οπαδός και φίλος Ian, η παραδοσιακά μεσοαστή τάξη του Σαν Φρανσίσκο ήταν πάντα σε κόντρα με την εργατική λαοθάλασσα του, τότε, Oakland, μία διαμάχη που παραμένει ζωντανή ακόμα και σήμερα. Εντός του αγωνιστικού χώρου, η νίκη είναι μονόδρομος, ιδιαίτερα για τους Raiders, που παίζουν σε μία ιδιαίτερη απαιτητική AFC West και δεν έχουν κανένα περιθώριο λάθους. Θα συνεχίσει το καλό σερί των Raiders ή θα ανακάμψουν οι 49ers μετά από μία σημαντική ανάπαυλα, παίρνοντας ακόμα μεγαλύτερο προβάδισμα στην NFC West;

Green Bay Packers @ New England Patriots, Κυριακή, 23:25: Οι Packers έρχονται από δύο πολύ επιβλητικές νίκες, δείχνοντας ότι ο πανικός και τα λάθη στην αρχή της σεζόν έχουν διορθωθεί, έστω κι αν υπάρχουν σκαμπανεβάσματα κάποιες φορές. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται στο 5 – 3, ίδιο ρεκόρ με τους Detroit Lions, και παρόλα αυτά είναι τέταρτοι στην NFC Νorth! Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι θα επιθυμήσουν οποιαδήποτε νίκη μπορεί να σπάσει την ισοπαλία. Από την άλλη, οι Patriots επικράτησαν εύκολα επί των rebuilding Miami Dolphins, αλλά αντίθετα με πέρσι δεν πείθουν ότι μπορούν να πάνε τόσο μακριά. Αυτό το ματς θα είναι ένα καλό διαγώνισμα για το επίπεδο των δύο ομάδων.

Buffalo Bills @ Minnesota Vikings, ξημερώματα Τρίτης, 03:15: Οι Βάικινγκς έφαγαν ένα αρκετά προσγειωτικό χτύπημα ενάντια στους Lions, μία ομάδα που ερχόταν με την χειρότερη secondary στη λίγκα. Παρά το επιβληκτικό blitzing του DC Brian Flores, η αναιμική επίθεση της Μιννεσότα εν τέλει την καταδίκασε σε ήττα και την οδήγησε και σε αλλαγή quarterback, ελπίζοντας να δει κάτι παραπάνω από την μονάδα αυτή. Ενάντια σε έναν από τους πιο παραγωγικούς quarterbacks, o Flores σίγουρα θα έχει γεμάτα τα χέρια του, κι ίσως να πρέπει να βρει άλλους τρόπους να σταματήσει τον πασαδόρο των Bills.

Στεφανία Λ.

Οπαδός των St. Louis Rams από το 2004 και του αθλήματος, έπειτα από τυχαίο συμβάν. Με τα χρόνια, βρήκε λιμάνι στη Βαλτιμόρη και στους Ravens, αλλά θα θυμάται πάντα το 1999. Λάτρης των underdogs, των nail biting αγώνων, και παικτών που της γεμίζουν το μάτι. Μιλάει πολύ, λατρεύει την έρευνα και το ιδανικό της βράδυ πλαισιώνεται από ζεστή σοκολάτα και έναν καλό αγώνα ή mixtapes από το Κασετόφωνο. H αντικειμενικότητά της πηγαινοέρχεται ανά βδομάδα.

All stories by:Στεφανία Λ.
Leave a Reply

Στεφανία Λ.

Οπαδός των St. Louis Rams από το 2004 και του αθλήματος, έπειτα από τυχαίο συμβάν. Με τα χρόνια, βρήκε λιμάνι στη Βαλτιμόρη και στους Ravens, αλλά θα θυμάται πάντα το 1999. Λάτρης των underdogs, των nail biting αγώνων, και παικτών που της γεμίζουν το μάτι. Μιλάει πολύ, λατρεύει την έρευνα και το ιδανικό της βράδυ πλαισιώνεται από ζεστή σοκολάτα και έναν καλό αγώνα ή mixtapes από το Κασετόφωνο. H αντικειμενικότητά της πηγαινοέρχεται ανά βδομάδα.

All stories by:Στεφανία Λ.