MNF – Indianapolis Colts στους San Diego Chargers: 9-19

Πριν τον αγώνα των Colts και των Chargers, οι περισσότεροι που έβλεπαν τα ονόματα των δύο βασικών QB θα περίμεναν ένα shootout παιχνίδι με γρήγορο ρυθμό και υψηλό σκορ. Η εικόνα του αγώνα όμως ήταν εντελώς διαφορετική. Οι δύο ομάδες έπαιξαν football άλλης εποχής, σκληρό, δυνατό και με μόλις 1 TD. Βασική αιτία ήταν οι Colts. Αμυντικά είχαν αρκετά κενά στην D-line, συνεπώς ήταν ευάλωτοι απέναντι στο run ενώ στην επίθεση τίποτα δεν πήγε καλά στο passing game. Ας δούμε λοιπόν πρώτα πως κύλησε το παιχνίδι

Colts Handoff

Ο Αγώνας

Οι Colts ήταν εκείνοι που άρχισαν καλύτερα σκοράροντας ένα FG με τον K Vinetieri, ύστερα από ένα flee flicker play με αποδέκτη τον Reggie Wayne. Αυτό ήταν και το μοναδικό σκοράρισμα στην πρώτη περίοδο. Η δεύτερη περίοδος ανήκε στους γηπεδούχους. Οι Chargers με ένα πολύ καλό drive στο οποίο αξιοποίησαν αρκετούς από τους WRs τους, έφτασαν στο TD ύστερα από την πάσα του QB Rivers στον rookie WR Keenan Allen.

Το trick-play που οδήγησε στο πρώτο FG των Colts
Το trick-play που οδήγησε στο πρώτο FG των Colts

Παρά τους δύο προσωπικούς του αντιπάλους στη φάση, ο rookie των Chargers έκανε μία εκπληκτική υποδοχή πέφτοντας στην εξίσου εκπληκτική πάσα του Rivers. Το TD αυτό έμελλε να είναι η μεγαλύτερη διαφορά των δύο ομάδων στο υπόλοιπο του παιχνιδιού. Με προβάδισμα μεγαλύτερο από ένα FG, οι Chargers είχαν την άνεση και την υπομονή να τρέξουν την μπάλα, εκμεταλλευόμενοι τις πολλαπλές απουσίες των Colts στην D-line και μάλιστα το έκαναν με μεγάλη επιτυχία. Η άμυνα των Colts δεν μπορούσε να σταματήσει τους Chargers από το να διασχίζουν σε κάθε drive το γήπεδο, αλλά τουλάχιστον τους περιόρισε σε FGs. Το πρώτο από αυτά τα FGs ήρθε στο αμέσως επόμενο drive από το TD, διαμορφώνοντας το 3-10 για τους γηπεδούχους. Το ημίχρονο τελείωσε στο 6-10 ύστερα από ένα FG των φιλοξενούμενων.

Το μοναδικό TD του αγώνα, ύστερα από το συνδυασμό River & Allen
Το μοναδικό TD του αγώνα, ύστερα από το συνδυασμό River & Allen

Με την είσοδο των ομάδων στον αγωνιστικό χώρο, τίποτα ουσιαστικό δεν άλλαξε. Οι Chargers έτρεχαν χωρίς αντίσταση και οι Colts δεν μπορούσαν να πασάρουν τη μπάλα με τους receivers του Luck να κάνει ο ένας μετά τον άλλον να μην μπορούν να ολοκληρώσουν υποδοχή. Αυτό ανάγκασε τους Colts να καταφύγουν στο run, το οποίο πήγε πολύ καλά, επιτρέποντας στην ομάδα να διασχίσει το γήπεδο σε αρκετές περιπτώσεις. Το running game όμως δεν ήταν αρκετό. Σε κάθε set of downs υπήρχαν και 2 passing plays τα οποία κατέληγαν είτε σε απογοητευτικά drops, είτε σε incompletions, είτε σε μικρότερο κέρδος απ΄ότι απαιτούσαν οι συνθήκες. Ο συνολικός απολογισμός στην 3η περίοδο ήταν μόλις ένα FG για τους Chargers για το 6-13, το οποίο όμως διατηρούσε τους Colts σε απόσταση μία κατοχή και ενός TD. Η κατάσταση αυτή δεν άλλαξε στις αρχές της 4ης περιόδου με τις δύο ομάδες να πετυχαίνουν από ένα FG διατηρώντας την μεταξύ τους διαφορά. Το τελευταίο από τα δύο ήταν των φιλοξενούμενων οι οποίοι επανέφεραν την διαφορά στους 7 πόντους. Στο κρίσιμο αυτό σημείο οι Chargers δεν ήθελαν μόνο ένα σκοράρισμα αλλά και την κατανάλωση του εναπομείναντος χρόνου (2:22 πριν τη λήξη). Στην περίπτωση που οι Chargers κατάφερναν να μεγαλώσουν τη διαφορά από το μέχρι τότε 9-16, οι Colts θα ήθελαν δύο τουλάχιστον κατοχές για να γυρίσουν το παιχνίδι. Κάτι που συνέβη τελικά με το running game των γηπεδούχων να φτάνει την ομάδα σε εμβέλεια FG ξοδεύοντας 1 λεπτό από το χρονόμετρο και 1 timeout των Colts. Στο επόμενο drive ο Luck ήταν άτυχος, μιας και το interception που πέταξε ήταν αποτέλεσμα μίας “σπόντας” στο χέρι ενός receiver του. Το παιχνίδι ουσιαστικά είχε τελειώσει, με το 9-19 να είναι το τελικό σκορ και τους Chargers να επιβεβαιώνουν τον τίτλο της αλλοπρόσαλλης ομάδας και τους Colts να κάνουν ένα βήμα πίσω στο μαραθώνιο της κατάκτησης της AFC South.

 Οι Ομάδες

Indianapolis Colts: Χωρίς τον OLB Bjorn Warner και με τους Ricky Jean Francois και Erik Walden να έχουν μικροτραυματισμούς, η D-line της ομάδας είχε τα χάλια της. Το παιχνίδι χάθηκε κυρίως στην ικανότητα της Front-7 των Colts να σταματήσουν το running game των γηπεδούχων. Η secondary των γηπεδούχων δεν είχε τον εξαιρετικό φέτος S LaRon Landry, του οποίου την απουσία μπορεί κανείς να διαπιστώσει στα στατιστικά των αντίπαλων receivers. Επιθετικά οι δύο RBs Trent Richardson (13 γιάρδες από υποδοχή και 40 από τρέξιμο) και Donald Brown (19 γιάρδες από υποδοχή και 15 από τρέξιμο)  έκαναν πολύ καλή δουλειά στο run, αλλά ο QB A.Luck δεν τους συμπλήρωσαν με ένα καλό passing game. Luck & T-RichΣε κρίσιμα σημεία και ύστερα από καλοσχεδιασμένα plays, οι receivers της ομάδας απογοήτευσαν το υπόλοιπο σύνολο αποτυγχάνοντας να κάνουν υποδοχή στις κατά τ’ άλλα καλές πάσες του Luck. Τα νούμερα είναι απογοητευτικά για την ομάδα: Κανένα TD, 12 κερδισμένα 1st downs σε όλο το παιχνίδι, 20% επιτυχία στα 3rd downs και μόλις 297 κερδισμένες γιάρδες από την επίθεση. Κοιτώντας την επόμενη μέρα οι Colts πρέπει να ξεχάσουν τι έγινε στο San Diego. Ειδικότερα παίκτες οι τρεις WRs, Reggie Wayne, Darius Heyward-Bay και Τ.Υ. Hilton πρέπει να σταθεροποιήσουν την απόδοση τους, αν οι Colts θέλουν να είναι και φέτος στα playoffs. Οι δύο εκπληκτικές νίκες απέναντι σε 49ers και Seahawks έχουν συνοδευτεί από δύο ήττες από Miami και San Diego. Δύο ομάδες που βρίσκονται στην AFC περιφέρεια και συνεπώς πληγώνουν περισσότερο βαθμολογικά τους Colts. Μπορεί ελάχιστοι στην Indianapolis να περιμένουν την ομάδα τους να φτάσει στο Super Bowl, αλλά όλοι θεωρούν σίγουρη μία συμμετοχή στα playoffs που θα δώσει τις απαραίτητες εμπειρίες στο νεανικό ρόστερ των Colts. Το 4-2 ρεκόρ κινδυνεύει να γίνει 4-3 την επόμενη Κυριακή με τους αήττητους Broncos να επισκέπτονται το Lucas Oil Stadium. Η επιστροφή του Peyton στην πόλη όπου μεγαλούργησε είναι μεγάλο γεγονός στην Αμερική, κάτι που οδήγησε το παιχνίδι στην primetime τηλεοπτική ζώνη, δηλαδή τα ξημερώματα της Δευτέρας (3:30). Το παιχνίδι αυτό θεωρείται σταθμός στην φετινή πορεία της ομάδας. Μένει να δούμε πώς οι νεαροί Colts θα ανταπεξέλθουν τόσο στην πίεση όσο και στην απίστευτη επίθεση των φιλοξενούμενων. 

San Diego Chargers: Μετά την απογοητευτική εμφάνιση κόντρα στους Raiders, οι Chargers επέστρεψαν στις νίκες κόντρα στους φιλόδοξους φέτος Colts. Μεγαλύτερο μερίδιο στην νίκη είχαν ο QB Philip Rivers, ο οποίος πάσαρε σωστά και απέφυγε τα turnovers και το τεχνικό επιτελείο του McCoy, το οποίο εκμεταλλεύτηκε κάθε αδυναμία των φιλοξενούμενων. Η άμυνα της ομάδας βρήκε τον τρόπο να μπλοκάρει την επίθεση των Colts, ρισκάροντας. Φορτώνοντας την front-7 και χωρίς να ντουμπλάρουν τους WRs των Colts, κατάφεραν να περιορίσουν τις γιάρδες από το running game των Colts. Matthew & WoodheadΤο ρίσκο στέφθηκε με επιτυχία επειδή οι CBs της ομάδας βγήκαν κερδισμένοι στη μάχη απέναντι στους WRs, δίνοντας μόνο κάποια μικρά κέρδη από penalties. Ο Te’o στη 3η μόλις εμφάνιση του με την νέα του ομάδα, ήταν σταθερός αλλά δεν δοκιμάστηκε πολύ στην κάλυψη της πάσας που είναι η αδυναμία του. Στην επίθεση ο έτερος rookie της ομάδας RT Fluker έχει φτιάξει ένα εντυπωσιακό δίδυμο στις θέσεις των tackles με τον πρώην Eagle, King Dunlap ο οποίος παίζει ως LT. Η βελτίωση στην ταλαιπωρημένη ομάδα, είναι ένας από τους βασικούς λόγους που η απόδοση του Philip Rivers έχει επανέλθει σε υψηλά επίπεδα. Πολύ καλή εμφάνιση κόντρα στους Colts έκαναν και οι 2 RBs Matthew και Woodhead. Ειδικά ο τελευταίος, ξαναθύμισε το San Diego πόσο χρήσιμος είναι σε μία τέτοια επίθεση ένας καλός 3rd down RB. Η ικανότητα του να κινηθεί ως receiver, να τρέξει ως RB και να μπλοκάρει για τον Rivers, έχει ελευθερώνει το playbook και δίνει τη δυνατότητα στον Matthew και τον Rivers να είναι πιο παραγωγικοί. Ευχάριστα όμως είναι τα νέα και στους receivers. Μετά τον τραυματισμό των WRs D.Alexander και Vincent Brown, οι Chargers ήλπιζαν ότι οι θα βρουν ικανούς αντικαταστάτες. Οι Eddie Royal και Keenan Allen όχι μόνο ανταπεξήλθαν στο ρόλο αυτό, αλλά παίζουν καλύτερα. H φετινή εικόνα της ομάδας ανεβάζει την μετοχή του coach Mike McCoy. Τόσο η απόδοση των φετινών προσθηκών, όσο και η βελτίωση των “ντεφορμέ” βετεράνων της ομάδας, όπως ο QB Rivers και ο ΤΕ Gates, είναι δικό του έργο. H επιστροφή στα playoffs για τους Chargers μπορεί να φαίνεται δύσκολος στόχος φέτος με τους Chargers να έχουν να αντιμετωπίσουν ακόμα τους αήττητους Broncos και Chiefs, αλλά σε ορίζοντα 2 χρόνων δεν είναι φαίνεται να είναι μακριά. 

About The Author: NFLgreece