Νικητές & Χαμένοι της 4ης αγωνιστικής

Κάθε εβδομάδα, υπάρχουν άτομα ή ομάδες που μας συναρπάζουν… κι άλλα που μας απογοητεύουν. Μετά από κάθε αγωνιστική (όσο γίνεται), το NFLGreece θα ανεβάζει τους δικούς τους Νικητές & Χαμένους. Οι δικοί σας παίκτες κι ομάδες πού βρίσκονται, άραγε;

Νικητές

Odell Beckham Jr., wide receiver, Cleveland Browns: H άφιξη του Odell Beckham στην πόλη του Κλίβελαντ το 2019 κουβαλούσε πίσω της προσδοκίες για συχνές, μεγάλες εμφανίσεις του διάσημου receiver, όμοιες με εκείνες για τις οποίες έγινε γνωστός στους New York Giants. Αν κι η περσίνη σεζόν του δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αποτυχημένη, εν τέλει δεν ήταν στα στάνταρ που οι περισσότεροι ζητούσαν, κι οι φήμες περί μίας ακόμα ανταλλαγής άρχισαν να φουντώνουν ξανά.

Η νέα σεζόν φαινόταν πως θα ξεκινούσε με τον Beckham ως κομπάρσο για άλλη μία φορά, αλλά ο νέος προπονητής, Kevin Stefanski, αποφάσισε να στηρίξει την επιτυχία των Browns πάνω του, ειδικά μετά τον τραυματισμό του RB Nick Chubb. O Beckham απάντησε, σημειώνοντας 154 γιάρδες και τρία touchdowns, το τελευταίο εκ των οποίων έριξε τη χαριστική βολή σε μία τρομερή αντεπίθεση των Dallas Cowboys.

Η τελευταία φορά που ο Beckham είχε ανάλογη απόδοση; Πρώτη Νοεμβρίου του 2015.

↑ Οι rookie quarterbacksΚάποιοι quarterbacks του πρώτου γύρου χρειάζονται κάποιο χρονικό διάστημα μέχρι να ενσωματωθούν στις καινούργιες συνθήκες, πόσο μάλλον να κερδίσουν το πρώτο τους ματς. Φερειπείν, ο νεαρός Tua Tagovailoa ακόμα δεν έχει δει αγωνιστικό χρόνο, αλλά οι Miami Dolphins έχουν δείξει, ξεκάθαρα, ότι δεν βιάζονται να τον ρίξουν στα βαθιά. Για τον Jordan Love των Packers ας μην επεκταθώ καλύτερα. Οι Cincinnati Bengals και Los Angeles Chargers, ωστόσο, δεν είχαν τέτοια περιθώρια χρόνο, αλλά η περασμένη Κυριακή σίγουρα τους έδωσε μία εικόνα για το μέλλον των νεαρών πασαδόρων.

O QB Joe Burrow ήξερε ότι η ομάδα στην οποία θα έπρεπε να ηγηθεί είχε πολλά θέματα. Είτε αυτό μεταφράστηκε σε 61 passing προσπάθειες ενάντια στους Browns, ή 8 sacks από τους Philadelphia Eagles, o Burrow δεν δίστασε να αντιμετωπίσει τα χειρότερα, κι η υπομονή του τον δικαίωσε. Tα νούμερα δεν είναι εξωπραγματικά (300 γιάρδες, 1 TD, 1 INT), αλλά η πρώτη νίκη στο τρίτο του επαγγελματικό ματς είναι σίγουρα σημείο περηφάνιας, κι ο Burrow ήδη επιδεικνύει στοιχεία ωριμότητας που ξεπερνούν την ηλικία του.

Οι συγκυρίες γύρω από έναν ανίκανο γιατρό έφεραν τον QB Justin Herbert στο προσκήνιο νωρίτερα του αναμενόμενου, κι ο αθλητής του πανεπιστημίου του Oregon κοίταξε την πρόκληση στα μάτια. Ενάντια στους Tampa Bay Buccaneers, o Herbert εντυπωσίασε με τη δύναμη του χεριού του. Σημείωσε τρία touchdowns, 1 interception, και 290 γιάρδες σε 20 προσπάθειες, για έναν μέσο όρο 12,20 καθαρών γιαρδών ανά προσπάθεια. Το ματς δεν κατάφερε να το κερδίσει, αλλά τις καρδίες και την εμπιστοσύνη των φιλάθλων των Chargers σίγουρα κατάφερε να τις γεμίσει αισιοδοξία.

Tom Brady, quarterback, Tampa Bay Buccaneers: Ο νέος είναι ωραίος, αλλά ο παλιός είναι μελλοντικός Hall of Famer. Η διαφορά ηλικίας μεταξύ του Tom Brady και του Justin Herbert ήταν 21 χρόνια, η μεγαλύτερη διαφορά που έχουμε δει ανάμεσα σε αντίπαλους quarterbacks. Και στο πρώτο ημίχρονο, φαινόταν πως ο νεαρός Herbert είχε έρθει για να κερδίσει τα σκήπτρα από τον 43χρονο πασαδόρο.

Στην εκπνοή του ημιχρόνου, οι Buccaneers ήταν με 10 πόντους πίσω, κι ένα touchdown από 3 των αντιπάλων είχε έρθει από pick six στον Brady. Αυτό που δεν είχαν οι Buccaneers, πέρσι, ήταν κάποιον να βασιστούν όταν τα πράγματα θα χειροτέρευαν. Για αυτό κι έδωσαν ευκαιρία σε έναν από τους πιο clutch QBs να του βγάλει από αυτό το αδιέξοδο, κι ο Brady θύμησε τον παλιό καλό του εαυτό. Στο τέλος του δεύτερου ημιχρόνου, μετρούσε:

  • 15/17 ολοκληρωμένες πάσες, με 88,2% ποσοστό completion.
  • 263 passing γιάρδες
  • 3 touchdowns, με πέντε σε όλο το ματς, μοιρασμένα σε πέντε διαφορετικούς receivers.
  • Μία νίκη ενώ ήταν με δέκα πόντους κάτω στο σκορ.

Το κερασάκι στην τούρτα; H νίκη αυτή ήταν η 222η στην καριέρα του, αριθμός που τον καθιστά τον πιο νικηφόρο quarterback της ιστορίας. Υπάρχει και ζωή μετά τους Patriots για κάποιους τελικά, σωστά;

Χαμένοι

Adam Gase, coach, New York Jets: Έχω γράψει ξανά για την ανικανότητα των φετινών New York Jets, μίας ομάδας που όχι μόνο στέκεται στο 0 – 4, αλλά κατέχει και το χειρότερο ποσοστό απόδοσης σε επίθεση κι άμυνα. Υπάρχουν κι άλλες ομάδες στο 0 – 4, αλλά καμία δεν έχει την ανικανότητα των Jets… ή τον προπονητή της.

O Adam Gase έχει εκτενές βιογραφικό στην αποτυχία, είτε αυτή συνδέεται με τους Jets, είτε με την καριέρα για την οποία ήταν υπεύθυνος στο Μαϊάμι, αυτή του Ryan Tannehill. Τυχαίως ή όχι, η απόδοση του τελευταίου ανέβηκε κατακόρυφα όταν ξέφυγε από τα χνάρια του Gase και πήγε σε μία ομάδα με πλάνο και στόχους. Οι Jets του Gase, από τη στιγμή της έλευσής του, δεν έχουν τίποτα από τα δύο. Το ρόστερ χειρότερεψε, το ίδιο κι ο Sam Darnold, αφού το συντηρητικό game calling κι η μηδαμινή προστασία που του προσφέρει ο προπονητής του δεν του έχουν επιτρέψει κανένα περιθώριο εξέλιξης. Οι προπονήσεις είναι, σύμφωνα με μαρτυρίες, εξίσου αινιγματικές. Το χειρότερο από όλα, ωστόσο, είναι η εμφανής έλλειψη ενδιαφέροντος για τους παίκτες του, καθώς έχει γίνει γνωστό οτι ο ίδιος προτιμά να στέλνει παίκτες να παίξουν τραυματισμένοι, αν υπάρχει μία ελπίδα, στο δικό του μυαλό, να κερδίσουν ένα χαμένο εξαρχής αγώνα.

NFC East: 2 – 11 – 1. Όχι, δεν είναι σύστημα ποδοσφαίρου, είναι το συνδυαστικό ρεκόρ όλων των ομάδων της φετινής NFC East. Πρώτη στη division είναι οι κατακερματισμένοι Philadelphia Eagles, με το ρεκόρ του 1 – 2 – 1. Οι Dallas Cowboys και Washington Football Team βρίσκονται στο 1 – 3, και τελευταίοι έρχονται οι New York Giants, η έταιρη καταδικασμένη ομάδα από τη Νέα Υόρκη.

Υπάρχει ακόμα ελπίδα για τις τρεις ομάδες, όσο και ζοφερά να φέρονται τα πράγματα. 11% από τις 344 ομάδες που ξεκίνησαν με 1 – 3 πήγαν στα playoffs, και μάλιστα μία κατάφερε να πάρει και το Super Bowl (ντόνατ σε όποιον τη ξέρει χωρίς να ψάξει). Παραδόξως, το σκορ των Eagles έχει δει μόνο έναν playoff συμμετέχων από το 1970, κι αυτοί ήταν… οι Oakland Raiders του 1970. Όσο για τους Giants; Ας το θέσουμε έτσι: ο πρώην παίκτης των Giants, Odell Beckham Jr., έχει περισσότερα touchdowns από όλη την πρώην του ομάδα.

Κάποτε, η ΝFC East ήταν μία από τις πιο απρόβλεπτες κι ανταγωνιστικές division. Η νέα τάξη πραγμάτων έχει δώσει ατον τον τίτλο στην NFC West, πλέον. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ένα από τα τέσσερα seeds που έχει έναν εντός έδρας αγώνα στα playoffs να περάσει από ομάδα της NFC East που θα έχει ρεκόρ κάτω από το 0.500… κάτι που έχουμε να δούμε από τους Carolina Panthers του 2014, που τελείωσαν με 7 – 8 – 1 στην κορυφή της νότιας NFC.

Bill O’Brien, coach, Houston Texans: O Bill O’Brien είχε κάνει αξιοθαύμαστα πράγματα με τους Houston Texans. Είχε κατακτήσει τέσσερις φορές την AFC South, σε εποχές που έπαιζε ο QB Andrew Luck στους Indianapolis Colts, με πασαδόρο τον Brock Osweiler. Μη ξεχάσω να αναφέρω ότι το 2013, τη σεζόν πριν έρθει ο O’Brien, οι Texans είχαν τελειώσει τη σεζόν με 2 – 14.

Οι επιτυχίες ακολούθησαν τον O’Brien, ειδικότερα με την παρουσία του QB Deshaun Watson. Υπήρξαν οι συμμετοχές στα playoffs, και τα μεγάλα ντέρμπι με Titans, Colts και Jaguars στις τελευταιες αγωνιστικές που έκριναν τη division. Αλλά ο προπονητής δεν μπόρεσε ποτέ να πάει την ομάδα παραπέρα… κι έπειτα από την εξευτελιστική ήττα στα χέρια των Kansas City Chiefs πέρσι, ο Ο’Brien κατέρρευσε από την πίεση μαζί τους. Ανέλαβε τη θέση του general manager μαζί με του προπονητή, διπλασιάζοντας το φόρτο εργασίας, αλλά και τις αποτυχίες του. Αντάλλαξε τον σταρ receiver DeAndre Hopkins για τον David Johnson κι ένα χαμηλό pick κι εξασφάλισε τις υπηρεσίες του πετυχημένου LT Laremy Tunsil, με σκοπό να προστατέψει τον Watson, ανταλλάσοντας το άμεσο μέλλον της ομάδας.

Το πρόγραμμα του 2020 ήταν δυσβάσταχτο, αλλά οι αποφάσεις του O’Brien κι η περίσσεια παραπάνω δύναμη που έλαβε, εν τέλει, υπέγραψαν την απόλυσή του. Προσωπικά, θα προτιμούσα να είχε φύγει μετά την ήττα από τους Chiefs. Τώρα, με τόσους προπονητές που αξίζουν αποχώρηση, φαίνεται άδικό που έφυγε αυτός που είχε να αντιμετωπίσει την αφρόκρεμα της AFC μέσα σε έναν μήνα.

About The Author: Στεφανία Λ.

Οπαδός των St. Louis Rams από το 2004 και του αθλήματος, έπειτα από τυχαίο συμβάν. Με τα χρόνια, βρήκε λιμάνι στη Βαλτιμόρη και στους Ravens, αλλά θα θυμάται πάντα το 1999. Λάτρης των underdogs, των nail biting αγώνων, και παικτών που της γεμίζουν το μάτι. Μιλάει πολύ, λατρεύει την έρευνα και το ιδανικό της βράδυ πλαισιώνεται από ζεστή σοκολάτα και έναν καλό αγώνα ή mixtapes από το Κασετόφωνο. H αντικειμενικότητά της πηγαινοέρχεται ανά βδομάδα.